MeiAsia betekent Mooi Azië en symboliseert authentieke producten uit verschillende Aziatische landen. MeiAsia geeft een beleving mee van de echte pure smaak uit Azië met originele en eenvoudige recepten.

MeiAsia over deze bonen-knoflooksaus: ‘Dit gerecht is zo geliefd in China, dat het bij eetstalletjes op elke hoek van de straat wordt verkocht. Toch hebben we bij Stanzin weer iets unieks ontdekt. Hij mengt een beetje rijstwijn en sesamolie door zijn saus, waardoor deze net iets rijker van smaak is dan andere zwarte bonen-knoflook sauzen. Lekker met vlees of tofu.’

Hieronder een recept van het MeiAsia pakket: Roergebakken biefstuk met zwarte bonensaus.

Recept: Roergebakken biefstuk met zwarte bonensaus

1 rode paprika
1 struik paksoi
2 lente-uitjes
500 ml groentebouillon (van een blokje)
1 EL MeiAsia wokolie
250 g biefstuk
1 klein blikje MeiAsia bamboereepjes
½ zakje MeiAsia Chinese zwarte bonen Knoflook woksaus
zout en peper

Maak de paprika schoon. Snijd de paksoi en paprika in repen. Snijd de lente-uitjes in schuine stukjes. Snijd de biefstuk in reepjes. Giet de bamboereepjes af. Verhit de bouillon, voeg de paksoi, paprika en lenteui toe en kook deze twee minuten. Giet de groenten af in een zeef. Verhit de olie in een wok. Roerbak kort de biefstuk. Voeg de woksausen de groenten toe en roerbak nog 2 minuten. Voeg naar smaak zout en peper toe. Lekker met MeiAsia noedels.

Bekijk voor een visueel bewegend beeld van het maken van dit recept onderstaand filmpje.

MeiAsia heeft een leuke aanbieding om dit gerecht op een wijze te eten zoals de Aziaten dit doen. Als je jezelf nu aanmeldt voor de receptenmail van MeiAsia, ontvang je gratis eetstokjes en een inspirerend receptenboekje!

Ècht Aziatisch koken! Ècht makkelijk!

Boek nu een reis naar culinair Azië!

Deze site  informeert u over Xiamen en Gulangyu in China. Toeristische info: tempels, hotels, restaurants,
lokale gerechten, winkelen, uitgaan, sport, universiteiten, vervoer en meer praktische info.

Tip: KLM vliegt drie maal per week rechtstreeks van Amsterdam naar Xiamen.

Hier wonen twee Chinese minderheidsgroeperingen, de Oeigoeren en Tibetanen. Overdag zie je ze aan het werk, wegen bouwen of aan het werk op het land; s’avonds vind je ze allen tezamen om een haardvuur in een theehuis waar ze spelletjes spelen, mahjong of poker. Vaak spelen ze om geld, ook al mag dit eigenlijk niet. Tegen ons, de enige blanken/buitenstaanders in de stad, waren ze heel vriendelijk en nodigden ons uit voor thee en een potje kaart. Via hun kwamen we op het idee een paardentrektocht door het gebergte te doen, een tocht naar de 5500 meter hoge ‘Snowy Treasure Peak.’

Vier dagen achter elkaar berijd je 6 uur lang een paard door de meest spectaculaire landschappen. De nachten werden gespendeerd in een ‘Tibetaanse Homestay.’ Onderweg werden we verzorgd door de gidsen, dit houdt in: thee, brood, en gedroogd yak-vlees. Ook hadden we zelf een extra tas meegenomen met lekkernijen als chocola, nootjes en koekjes. Nu is dit natuurlijk niet de echte beleving van China en zijn natuur, maar ook de gidsen waren dankbaar voor deze afwisseling aan snacks.

De homestay voelde heel authentiek aan, een echt tibetaans gezin met een extra kamer en vier bedden voor ons. We aten mee met hun avondeten: zelfgemaakte noedels en soep. s’Avonds zaten we gezellig rond het vuurtje te zingen en kaarten (nee, geen elektriciteit daar!). Er was ook een grote taalbarriére, maar met gebaren en wanneer je openstaat voor de ander kom je een heel eind. Ja dit is echt heel anders dan hoe we het in Nederland gewend zijn, authentiek China. Het huis staat bovenop een stal, beneden staan de paarden en wat varkens. Het toilet is ook boven, een kamertje met een gat in de vloer, je behoefte valt hier 3 meter omlaag voor het de grond bereikt. Even wennen, maar dat alles hier in dit gebied traditioneel gebeurd, ‘zoals vroeger,’ vind ik stiekem toch wel heel leuk.

Onderweg kom je langs rivieren, kleine en grote Tibetaanse tempels, dorpjes en wilde Yakken. Om uiteindelijk de top te bereiken moet er een stuk te voet worden gegaan, want, te steil voor de paarden. Op 5000 meter hoogte blijkt elke meter lopen een kilometer, puffend en met onderweg veel pauzes werd de top toch bereikt. Hier dacht ik het allemaal voor de doen, het spectaculair uitzicht staand op het dak van de wereld.

Maar de hele tocht is verbazingwekkend mooi, de ongerepte natuur, het traditionele leven van de Tibetanen daar, de gastvrijheid en vier dagen lang buiten op een paard, alles tezamen heeft dit voor mij een tocht gemaakt die ik nooit van mijn leven zal vergeten.

Nu voor iedereen die denkt, hoe in hemelsnaam moet ik daar ooit komen dan? Vanuit Chengdu, de miljoenenstad waar de Panda’s wonen, kunt u vliegen naar het mini-vliegveld “Jiu Zhai Huang Long,” net buiten Songpan. Goed te bereiken, maar nog onbekend bij de Westerse Toerist. Zelf heb ik er geen een gezien in ieder geval, misschien te wijten aan dat ik er was in Januari met extreme kou. Ook in de zomer schijnt het hier geen toeristenoord te zijn. Waarschuwing: kijk niet uit het raam tijdens het vliegen, u zult constant bang zijn tegen een berg aan te vliegen! Het bekendere JiuZhaiGhou natuurpark ligt overigens op 3 uur rijden van Songpan af.

Voor iedere natuurliefhebber, primitieve/traditionele cultuurliefhebber, buitenmens en paardengek: doe een horsetrek in Songpan!

Geschreven door: Mike Keesman

China heeft veel te bieden. Het heeft adembenemende landschappen, levendige steden, indrukwekkende berggebieden, kleurrijke bevolkingsgroepen, pagodes en monumentale opgravingen. Reizen in China is anders dan al het andere dat u ooit hebt meegemaakt. Het land is een continent op zichzelf: zo groot als Europa, met een kwart van de wereldbevolking en met enorme regionale verschillen, zowel qua landschap, bevolking, stedenbouw, sfeer als toegankelijkheid. Volledig op eigen houtje door dit land reizen is niet altijd even gemakkelijk. U kunt kiezen uit Kuoni groepsreizen met een Nederlandssprekende reisleider, een groepsreis met een internationaal gezelschap of uitstekende privé-reizen.

Vliegtickets
Hotels
Stadsarrangementen
Excursies
Groepsreizen
Privéreizen
Algemene Informatie

Wij wilden onze rondreis door China niet volledig georganiseerd doen, maar toch ook weer niet helemaal op de bonnefooi. In het laatste geval zou je veel meer tijd nodig hebben om te kunnen doen wat wij wilden doen omdat het verkrijgen van kaartjes voor vliegtuigen, treinen etc. dan te veel tijd in beslag zou nemen. Je moet namelijk alles een paar dagen van te voren reserveren om zeker te zijn van een plaats. Bovendien zijn er in China, zoals wij bijvoorbeeld bij de Verboden Stad ondervonden, vaak 2 verschillende soorten loketten: één voor Chinezen en één voor buitenlanders. Achter het loket voor Chinezen zit dan iemand die inderdaad kaartjes verkoopt, maar het toeristische loket is niet altijd bezet…

Wij kozen dus voor een combinatie: hotels, vluchten en treinen boekten wij vooraf en transfers en excursies deden we ter plaatse, om toch ook te ervaren hoe het is om zelf iets te regelen in dit land waar het niet vanzelfsprekend is dat je met Engels terecht kunt en waar ook de gebarentaal niet altijd overeenkomt met wat bij ons als normaal wordt beschouwd. Aan het eind van de reis kwamen wij tot de conclusie dat dit voor ons de perfecte mix was geweest: comfort en zekerheid voor de grote en belangrijke zaken en veel handen- en voetenwerk en erg grappige voorvallen tijdens het regelen van de rest. Normaalgesproken lieten wij door iemand van de hotelreceptie altijd de naam van de attractie waar wij heen wilden met Chinese tekens op een briefje schrijven en namen wij een kaartje mee van het hotel waar de naam en het adres in het Chinees op stond geschreven, zodat de taxichauffeurs altijd meteen wisten waar we heen wilden. Maar toen wij een keer ongepland van het Zomerpaleis naar het Tiananmen Plein gebracht wilden worden, hebben wij toch in zo’n 25 verschillende tongvallen en toonaarden (wetende dat vooral ook de intonatie en toonhoogte van een woord in het Chinees heel belangrijk zijn) geprobeerd zowel ‘Tiananmen’ als de daaraan gelegen ‘McDonalds’ te zeggen, maar bleef de blik van de betreffende taxichauffeur onveranderd op blanco staan en pas nadat wij de ook op het plein in zijn mausoleum opgebaarde Mao hadden uitgebeeld (…) ging de man een lichtje op en reed hij ons meteen naar de goede plek.

Vooral de jongere Chinees wil wel heel graag Engels leren. Op diverse plekken werden wij aangesproken op straat zodat men het Engels even kon oefenen. Verder dan het uitwisselen van de standaard beleefdheden kwam men over het algemeen echter niet, maar ging dan toch weer stralend zijns weegs, trots op het geboekte resultaat.

Dat is trouwens wel een van de meest opvallende dingen geweest: de bevolking is overal uiterst vriendelijk, maar ze moeten geen uniform aan hebben, want dan maakt er een soort dictatoriale machtswellust van hen meester en word je snauwend en met zeer norse blik bejegend. Dit geldt niet alleen voor echt officiële functionarissen als douane ambtenaren, beveiligingsbeambten en politieagenten, maar ook voor bankemployees, kaartjescontroleurs en treinpersoneel. En van deze geüniformeerde Chinezen lopen er nogal veel rond… Het lijkt alsof men hier aan goed doordachte en zeer uitgebreide werkverschaffing doet. Als je ergens een kaartje koopt wisselt het nog gemiddeld een keer of drie, vier van hand voordat je ergens naar binnen mag. De taken van het tussenliggende personeel zijn alles behalve duidelijk en variëren van het geven van een knipje, het afscheuren van een hoekje, het nogmaals bekijken en uiteindelijk deels weggooien van telkens hetzelfde kaartje. En alles uiteraard in uniform…

Het is overigens allemaal de moeite waard.

De bezienswaardigheden zijn stuk voor stuk spectaculair en imposant: de Chinese Muur, de Verboden Stad, het Tiananmen Plein en het Zomerpaleis in Beijing, de Li Rivier en omliggend gebergte in Guilin en Yangshuo, het Terracottaleger en de ommuurde stad in Xi’an, de Pearl River en de markt in Guangzhou en het weer totaal andere Hongkong. En dan heb ik het alleen nog maar over de bekende en beschreven attracties. Zeker zo aantrekkelijk is echter ook het vertoeven in dit land op zich: heerlijk (uiteraard alleen met stokjes!) eten in onooglijke restaurantjes of op een avondmarkt, fietsen door oude wijken van grote steden of langs de rijstvelden op het platteland, wandelen door parken, per ongeluk terechtkomen bij een bruiloft of op een straatfeest, kijken of meedoen met de ochtenddans of Tai Chi aan een rivieroever, ontroerd zijn elke keer als je een peuter ziet met een broek met een open achterkant (makkelijk en voordelig) en een heus oploopje veroorzaken omdat je een kennelijk te grote donatie (ca. € 0,10) aan een straatbandje geeft in een klein dorp…

Een van de meest komische voorvallen en tegelijkertijd ook zeer illustratief voor het cultuurverschil deed zich voor toen wij tijdens een fietstochtje op het platteland een lekke band kregen. Wij liepen naar het eerste de beste huisje terwijl wij grapten dat in iedere Chinees per definitie een fietsenmaker zou moeten schuilen. De man die naar buiten kwam begreep meteen ons probleem, gaf te kennen inderdaad bij machte te zijn onze band te plakken en liep vervolgens weer naar binnen om de benodigde spullen te pakken. In de tussentijd hadden wij de fiets op z’n kop gezet om het voor de man vast te vergemakkelijken. Toen hij terugkwam keek hij ons min of meer verontwaardigd aan alsof hij de grap van het omkeren van de fiets wat flauw vond en zette de fiets meteen weer gewoon recht om er direct in de voor ons westerlingen onmogelijk na te bootsen typisch Aziatische gehurkte houding naast te gaan zitten en de band te plakken.
En dit is dan nog maar de beperking van onze reis geweest, er is nog zoveel meer te zien, te doen en te ontdekken in dit onmetelijke land!

Irene van Berkum
Senior Account Manager Incentives and Grouptravel
Kuoni Travel Nederland

Wilt u ook China bezoeken?
Kuoni heeft een ruim aanbod aan reizen naar China.

China Reizen

Vliegtickets
Hotels
Stadsarrangementen
Excursies
Groepsreizen
Privéreizen
Algemene Informatie