Vrijdag 24 oktober
Na aankomst op Sint Maarten worden we opgewacht door Amy van Interreps.
Zij geeft ons de informatie over de site inspections, een aantal zijn nog niet bevestigd en door de recente orkaan gaan de site inspections op het Franse deel van het eiland niet door.
Ze neemt ons mee naar het verhuurstation van Prestige voor het ophalen van onze huurauto.
Hier worden we uiterst vriendelijk geholpen die ons een verzekering aansmeert, omdat wij niet zo goed op de hoogte zijn van de voorwaarden van deze maatschappij gaan we er op in.
Dan begint onze avontuurlijke tocht naar ons eerste hotel, Hotel Holland House.
Het is inmiddels donker, nauwelijks verlichting langs de wegen en zeer veel bochten.
Uiteindelijk komen we bij het hotel aan maar blijkt er geen parkeergelegenheid te zijn.
Na een tijdje rond te hebben gereden hebben we de auto bij een casino geparkeerd en vervolgens terug naar het hotel gelopen.
Bij het incheken nog even navraag gedaan of het betaald parkeren is, volgens de dame achter de balie niet maar ze is er niet helemaal zeker van. We besluiten de auto te laten staan en morgen wel weer verder te zien.
Na het inchecken even opgefrist en zijn we gaan eten in het restaurant van Hotel Holland House.
Lekker gegeten voor totaal USD 63, voor 2 hoofdmenu’s en 2 drankjes.
Zaterdag 25 oktober
We staan vandaag om 06.50 op, ontbeten in het restaurant van Hotel Holland House.
We hebben om 08.00 een afspraak met Diana Gumbs van het hotel voor een site inspection maar zij blijkt niet te werken op zaterdag dus leidt de receptioniste ons rond.
Het is dezelfde dame die ons gisteravond heeft ingecheckt maar heeft werkelijk geen idee wie we zijn en dat wij in het hotel slapen.
Er volgt een vreemde rondleiding, waarschijnlijk heeft ze dit ook nog nooit gedaan maar goed uiteindelijk toch een aardig beeld van het hotel gekregen.
Hotel Holland House heeft een leuke ligging in het centrum van Phillipsburg, mooie kamers alleen de badkamers zijn wat verouderd. Verder door de orkaan heel veel muggen voornamelijk in de liften maar ook in de kamers. Hotel is geschikt voor oudere stellen en mensen die graag in het centrum verblijven.
Vervolgens gaan wij op weg naar Sonesta Great Bay waar Joan Maduro op ons staat te wachten. Hotel Sonesta Great Bay is een mooi verzorgd hotel door orkaan Omar is er 1 zwembad tijdelijk gesloten, kamers zijn netjes. Voor iets meer luxe kun je kiezen voor een deluxe kamer waar vooral de badkamer erg groot en mooi is.
Ons volgende doel is Hotel Westin, om dit hotel te bereiken moeten we een behoorlijk stuk rijden en de wegen zijn behoorlijk steil, af en toe lijkt het wel een achtbaan waar we over heen rijden. Hotel Westin is absoluut een hotel wat geschikt is voor ons nieuwe doelgroep. Mooie nette kamers, prachtige spa, zeer mooi zwembad aan het strand.
We hebben tijd over dus besluiten na deze site inspection om naar de Sunset bar te gaan om naar binnenkomende vliegtuigen te kijken. Ook deze bar is behoorlijk beschadigd door de orkaan en er komen helaas geen vliegtuigen binnen.
Onze volgende afspraak is in Hotel La Samana, bij aankomst vertelt de bewaker dat het hotel nog helemaal niet geopend is. Een andere bewaker belt Mrs. Emanuel voor ons en zij vertelt dat zij in de veronderstelling is dat de afspraak pas volgende week is op 01 november maar dat dat dan de eerste dag is dat het hotel weer geopend is dus ze ziet een site inspection niet helemaal zitten. Afgesproken dat als wij in de buurt zijn alsnog even langskomen.
Teruggereden naar Phillipsburg voor de lunch, bij aankomst blijkt er nergens een parkeerplaats te zijn. We vinden een parkeerplek bij een supermarkt waar de bewaker ons vertelt dat wij binnen een parkeerkaart moeten halen a USD 2 per uur om hier te mogen parkeren. Binnen geeft de caissière aan dat we alleen voor een korte tijd mogen parkeren mits wij boodschappen moeten halen. Volgens haar zijn de “langere termijn” parkeerplaatsen al vol. Buiten spreken wij de bewaker hier over aan en hij vindt het maar een vreemd verhaal, hij geeft ons toestemming om gratis te parkeren.
Na de lunch omgekleed en lekker op het strand gelegen.
Overdag zijn we langs restaurant Rancho in Simpson Bay gereden en hebben dan ook bedacht om hier te gaan eten maar we hebben de verkeerde weg genomen waardoor we in het Franse deel terechtkomen. Omgekeerd maar nogmaals verkeerd gereden, aangezien het behoorlijk donker was en de wegen onverlicht hebben we besloten om terug te rijden naar Phillipsburg voordat we echt verdwalen. Uiteindelijk gegeten in Phillipsburg bij restaurant Greenhouse, totale kosten inclusief fooi USD 35. Dit restaurant ligt vlakbij Hotel Holland House, gezellig en lekker eten dus zeker een aanraden.
Zondag 26 oktober
Vandaag staan we om 08.00 op en ontbijten weer in het restaurant van Hotel Holland House.
Na het ontbijt foto’s van de omgeving gemaakt en om 10.45 vertrokken voor onze eerste afspraak van de dag.
Bij aankomst in het Esmaralda Resort blijkt niemand op de hoogte te zijn van onze komst, onze contactpersoon Claudio bleek een vrije dag te hebben. Aangezien het een behoorlijk eind rijden krijgen we alsnog een rondleiding maar dan van de receptioniste een we krijgen een lunch aangeboden in de bijbehorende beach bar. Het Esmeralda Resort heeft heel leuke appartementen die zo gebouwd zijn dat het lijkt alsof je in een dorpje bent.
Het eten bij de Beach Bar is zeer goed en ligt, zoals de naam al doet vermoeden, direct aan het prachtige strand.
Hiervandaan naar Hotel Westin gereden om de auto in te leveren, rest van de tijd hier aan het zwembad gelegen. Rond 18.00 een taxi genomen naar Oyster Pond voor de ferry naar St. Barth. Bij aankomst worden we opgewacht en naar hotel Hotel St. Barts Isle de France gebracht. Hier krijgen we beide een aparte kamer, die echt helemaal geweldig is met een prachtig hemelbed, super grote en luxe badkamer en prachtig uitzicht over zee.
Gegeten in het hotel wat absoluut een aanrader is, eten is van grote klasse.
Maandag 27 oktober
Vandaag om 08.45 ontbeten en site inspection gedaan.
Vervolgens worden we meegenomen naar de bijbehorende Molton Brown Spa waar we van 10.00-11.00 een full body massage krijgen.
Bij de receptie hebben we een islandtour geregeld waar we om 11.00 voor worden opgehaald door de taxichauffeur. Alle highlights gezien, veel foto’s gemaakt maar hij stopte helaas niet echt bij de toeristische dorpjes. Bij terugkomst bleek de tour USD 100 te kosten, veel geld voor zo een tour.
Gelunched in het hotel en vervolgens 1,5 uur op het strand gelegen daarna zijn we naar de ferry gebracht. Hier bleek dat de taxen nog niet betaald waren dus alsnog gedaan, kosten USD 30.
Deze ferry gaat niet terug naar Oyster Pond op maandag maar naar Marigot. Bij aankomst in Marigot een taxi geregeld naar Captain Olivers Resort, kosten USD 30.
Na het inchecken in Captain’s Oliver Resort zijn we gaan eten in het restaurant, het is laagseizoen waardoor alleen wij er zijn. Rond 20.00 uur komt de manager bij ons zitten en doen we nog even een korte site inspection wat een beetje lastig is aangezien het super donker is en het resort slecht verlicht is.
De kamers in dit resort zijn zeer ruim, echter is de badkamer vrij klein en straalt het geheel weinig sfeer uit.
Dinsdag 28 oktober
Vandaag super vroeg uit de veren om 04.45 omdat de transfer namelijk om 05.30 gaat voor de vlucht van 07.00 naar St. Eustatius.
Inchecken duurt nogal lang en helaas ben ik vergeten mijn zonnebrand in mijn koffer te doen dus deze wordt weggegooid. Vlucht met Winnair lijkt avontuurlijk door het kleine toestel en de propellers maar blijkt uiteindelijk enorm mee te vallen.
Bij aankomst worden we meteen opgevangen en naar The Old Gin House gebracht. Hier eerst even ontbeten, kamers zijn nog niet klaar dus checken we even onze e-mail om te wachten op onze snorkeltrip die om 10.30 begint. Door de orkaan is er veel zand in zee waardoor het zicht niet echt goed is. Uiteindelijk hebben we 1 schildpad, 2 roggen en wat vissen gezien. Erg jammer want het schijnt dat je hier super goed kan snorkelen. Na de snorkeltrip zijn we allebei niet zo lekker dus besluiten om de lunch over te slaan.
Om 14.00 uur komt er een journalist om ons te interviewen en een foto van ons te maken, dit interview blijkt de volgende dag in de Daily Harold te komen maar dan zijn wij helaas al weer weg.
Hierna begint onze eiland tour van bijna 3 uur. Chauffeur gaat diep in op de geschiedenis van het eiland en heeft heel veel te vertellen. We bezoeken het museum, fort oranje, lower/upper town en stoppen even bij een winkeltje om wat eten te halen aangezien we na het overslaan van de lunch toch best honger hebben gekregen.
Rond 16.30 terug in het hotel om nog even lekker te relaxen op de kamer.
S’Avonds in het hotel gegeten, goed eten maar ook hier merk je dat het laagseizoen is waardoor we wederom alleen zijn.
Woensdag 29 oktober
Weer vroeg de veren uit. Om 07.30 uur gaat de vlucht naar St. Maarten waarna we weer door zullen vliegen naar Saba. Roland heeft ons naar de luchthaven gebracht van Stacia. Op St. Maarten aangekomen moeten we een 1 uur wachten voordat we door kunnen vliegen naar Saba. Tussendoor even ontbeten. Het is 12 minuten vliegen naar Saba. De landingsbaan is erg kort met een einde in zee. Op Saba aangekomen hebben we een taxi gepakt naar het Queen’s Garden Resort. Onderweg hebben we al een eilandtour gekregen van de chauffeur. Aangekomen bij het Queen’s Garden Resort worden we opgewacht door Claire en Hidde. Claire biedt ons een drankje aan en geeft een kleine rondleiding. We hebben nog een half uur gewacht op de kamer. Er is gratis internet voor de gasten van het hotel in een algemene ruimte. De kamer zelf is meer een soort huis met een begane grond en één verdieping. De begange grond heeft een mooie woonkamer met zitmeubilair, flatscreen tv en i-pod dock waarop je alle liedje van je i-pod kan afspelen. Er is veel lichtinval in de woonkamer door grote schuifpuien. Er is geen terras. Er is een grote badkamer met massage douche, wastafel en toilet. Naast de 2-persoons slaapkamer (met i-pod dock) op de begane grond is er een tweede slaapkamer (voor 1 persoon) op de eerste verdieping met een erg stijl trappetje. Het kamertje is klein, benauwd maar wel erg sfeervol en grappig. Uiteraard is het klapstuk van de kamer de jacuzzi met uitzicht op de zee en het schitterende landschap van Saba. Het duurt wel even voordat de jacuzzi is opgewarmd (ongeveer 1,5 uur) maar dan is het (wel het zonnetje erbij) heerlijk genieten. Deze kamer is ideaal voor honeymooners die iets anders willen dan alleen maar strand en die van de natuur en van elkaar willen genieten. Zowel lunch als diner gehad in het restaurant van het resort. Het restaurant is een klein restaurant waar voornamelijk stagiaires werken uit Nederland e.d.
Donderdag 30 oktober
Vandaag op pad om de Mount Scenery te beklimmen, het hoogste punt van Saba. We beginnen op 1/3 van de berg (vlakbij de ecolodge) daarmee hebben we al een half uur klimmen gewonnen. De Mount Scenery heeft 1074 traptreden. Deze traptreden zijn niet echt de traptreden zoals we ze kennen maar het zijn meer op elkaar gestapelde rotsen waar je steeds op kan staan. Soms zijn er wat vlakke stukjes en soms hele hoge en best steile stukken waar je goed moet uitkijken waar je stapt. Het beklimmen van de berg is best zwaar en het is zeker handig als je een beetje conditie hebt. Onderweg naar boven zijn er een aantal rustbankjes waar je uit kan rusten. Als je bijna boven bent heb je nog een stukje voor de boeg, als het heeft geregend (wat het nogal vaak doet) is het ontzettend modderig en sta je dus tot de enkels in de modder (van horen zeggen en zien). Wat schoeisel betreft is het zeker aan te raden om bergschoenen aan te doen. Daarnaast kan je vaak bij je hotel een stok krijgen die erg handig om op te leunen en mee te lopen. Die stok zorgt er ook voor dat je niet uit glijdt of omvalt. Saba zelf heeft erg veel hikes en trails die erg geschikt voor lange en soms ook pittige wandeltochten. Voor de echte wandelaar is Saba een must om te bezoeken. Als ze dan op zoek zijn naar een lekker strand is het maar 15 minuten vliegen naar St. Maarten. Na de beklimming hebben we het dorpje Windward Side bezocht wat aan de voet van de berg ligt. Leuk klein dorpje met een aantal winkels. In dit dorpje is ook een winkeltje wat gratis certificaten uitgeeft voor degene die de Mount Scenery hebben beklommen maar is helaas gesloten. In dit dorpje gelunched (20USD). Vervolgens met een taxi weer terug naar het Queens Garden gereden. Na een lekkere douche weer in de taxi terug gestapt voor de laatste interisland vlucht naar St. Maarten. Het opstijgen zelf is een spektakel. Op een gegeven moment houdt de baan op en heb je een korte vrije val richting de zee, pas dan begint het vliegtuig echt op te stijgen. Op St. Maarten aangekomen hebben we weer de auto opgehaald bij hetzelfde verhuurstation als aan het begin van de reis. Vervolgens zijn we door gereden naar het Grand Case Beach Club. De route aanduiding op het eiland is slecht en er is weinig verlichting op de wegen. Er lopen veel wensen over de weg zodat je goed moet uitkijken. Vanaf Grand Case zelf is het goed zoeken naar de accommodatie aangezien het niet staat aangegeven. Uiteindelijk nadat we het hadden gevraagd aan een man op de luchthaven van Grand Case zijn we daar aangekomen. Het resort zelf is goed beveiligd en camera’s en hekken. We worden verwelkomd door Nikki en krijgen de sleutel van ons appartement. Het appartement beschikt over een huis/eet kamer met volledig ingerichte keuken, 2 slaapkamers met 2 badkamers en nog een extra w.c. op de begane grond. Voor het appartement is een klein stukje grond met bomen en 2 ligbedden. In de avond nog lekker gegeten in de Sunset Bar (ong 45 USD).
Vrijdag 31 oktober
Vanochtend, na het ontbijt, naar de receptie gelopen om te vragen of er al een fax was ontvangen vanuit Anguilla. Dit was niet het geval. Mirja voelde zich niet helemaal lekker en dus hebben we besloten om een dagje te relaxen op het strand. De trip naar Anguilla hebben we verschoven naar zaterdag. We hopen dat we dan wel een fax hebben ontvangen. We hebben geprobeerd contact op te nemen met Anguilla om alles te verplaatsen maar dit lukte niet. De middag doorgebracht op de strandstoelen van het complex, gelunched in de Sunset bar. Als gast mag je gratis gebruik maken van rubberen ligbedjes. ’s Avonds gegeten in het Calmos café (USD 55) in downtown Grand Case, op ongeveer 10 tot 15 minuten lopen. Het Calmos café is een beachrestaurant pal aan het strand met lekker zand onder je voeten.
Zaterdag 1 november
Na het ontbijt nogmaals aan de receptie gevraagd of er een fax was ontvangen. Er was nog steeds niets binnen gekomen. We hebben gebeld met het kantoor maar kregen de voicemail. Vervolgens kwam de receptioniste erachter dat de eigenlijk afgelopen vrijdag de catamaran/snorkel excursie hadden. Hier wisten wij niets van af, ook bij inchecken of onze bezoekjes aan de receptie is ons niets verteld. We hebben dan ook maar zondag afgesproken met de watersportclub van het complex dat we zondag gaan snorkelen, hij hoopt dat dan het zicht beter is. Vanwege de orkaan van een paar weken geleden heeft de onderwereld grote schade opgelopen. Niet alleen is een hoop koraal bedekt onder het zand ook is er een hoop koraal beschadigd. Aan het einde van de ochtend zijn we met de auto naar Marigot gereden om de markt te bezoeken. De lokale markt is niet groot maar wel leuk. Erg veel kleding en leuke hebbedingetjes. Cadeautjes gekocht voor de collega’s en daarna teruggereden naar het complex. De hoofdstad van het Franse gedeelte ligt op ongeveer 10 tot 15 minuten rijden. In de middag lunch genomen in de Sunset Bar. Het diner hebben we gehad in het Calmos café.
Zondag 2 november
Om 09.00 uur hebben we een afspraak met de watersportclub om te snorkelen. Na 10 minuten varen komen we bij een rots terecht. Onder water is het daar erg mooi, ontzettend veel vissen (barracuda, kreeft etc) die om je heen zwemmen en die je bijna kan aanraken. Na de excursie nog even relaxen aan het strand waarna we zijn gaan douchen en onze spullen gingen inpakken. Om 16.00 vertrokken richting de luchthaven van St. Maarten. Daar waren we ongeveer om 16.45 uur. Eerst de auto ingeleverd bij het kantoor waar we de auto moesten ophalen, daar werd ons verteld dat we de auto bij een ander kantoor moesten inleveren op ongeveer 5 minuten rijden. Verbaast reden we een stukje terug naar het andere kantoor. Daar hebben we de auto na gelopen. Het inleverkantoor had het contract en het andere kantoor niet.Vervolgens belde de medewerker van het inleverstation naar het andere kantoor om ons te komen ophalen en hij heeft ons met onze eigen auto gebracht naar de luchthaven. Op de luchthaven zijn we ingechecked voor de vlucht richting Amsterdam. Onderweg maakten we nog een stop in Aruba waar we voor 1,5 uur het vliegtuig uit moesten. In Aruba werden zowel de bagage als onszelf helemaal gechecked, een beetje overbodig lijkt ons. Op de terugvlucht hadden we geen personal audio systeem. De vlucht ging goed, tijdens zowel de heen als terugvlucht hadden we voldoende beenruimte.
Verslag geschreven door: Mirja Daems en Femke van Dijk
About Inouk
Recente Reacties