China, echt een andere wereld

Je kunt toch wel stellen dat China echt een andere wereld is, zelfs in vergelijk met andere landen op hetzelfde continent. Het is gewoon heel bijzonder om hier rond te reizen!

Wij wilden onze rondreis door China niet volledig georganiseerd doen, maar toch ook weer niet helemaal op de bonnefooi. In het laatste geval zou je veel meer tijd nodig hebben om te kunnen doen wat wij wilden doen omdat het verkrijgen van kaartjes voor vliegtuigen, treinen etc. dan te veel tijd in beslag zou nemen. Je moet namelijk alles een paar dagen van te voren reserveren om zeker te zijn van een plaats. Bovendien zijn er in China, zoals wij bijvoorbeeld bij de Verboden Stad ondervonden, vaak 2 verschillende soorten loketten: één voor Chinezen en één voor buitenlanders. Achter het loket voor Chinezen zit dan iemand die inderdaad kaartjes verkoopt, maar het toeristische loket is niet altijd bezet…

Wij kozen dus voor een combinatie: hotels, vluchten en treinen boekten wij vooraf en transfers en excursies deden we ter plaatse, om toch ook te ervaren hoe het is om zelf iets te regelen in dit land waar het niet vanzelfsprekend is dat je met Engels terecht kunt en waar ook de gebarentaal niet altijd overeenkomt met wat bij ons als normaal wordt beschouwd. Aan het eind van de reis kwamen wij tot de conclusie dat dit voor ons de perfecte mix was geweest: comfort en zekerheid voor de grote en belangrijke zaken en veel handen- en voetenwerk en erg grappige voorvallen tijdens het regelen van de rest. Normaalgesproken lieten wij door iemand van de hotelreceptie altijd de naam van de attractie waar wij heen wilden met Chinese tekens op een briefje schrijven en namen wij een kaartje mee van het hotel waar de naam en het adres in het Chinees op stond geschreven, zodat de taxichauffeurs altijd meteen wisten waar we heen wilden. Maar toen wij een keer ongepland van het Zomerpaleis naar het Tiananmen Plein gebracht wilden worden, hebben wij toch in zo’n 25 verschillende tongvallen en toonaarden (wetende dat vooral ook de intonatie en toonhoogte van een woord in het Chinees heel belangrijk zijn) geprobeerd zowel ‘Tiananmen’ als de daaraan gelegen ‘McDonalds’ te zeggen, maar bleef de blik van de betreffende taxichauffeur onveranderd op blanco staan en pas nadat wij de ook op het plein in zijn mausoleum opgebaarde Mao hadden uitgebeeld (…) ging de man een lichtje op en reed hij ons meteen naar de goede plek.

Vooral de jongere Chinees wil wel heel graag Engels leren. Op diverse plekken werden wij aangesproken op straat zodat men het Engels even kon oefenen. Verder dan het uitwisselen van de standaard beleefdheden kwam men over het algemeen echter niet, maar ging dan toch weer stralend zijns weegs, trots op het geboekte resultaat.

Dat is trouwens wel een van de meest opvallende dingen geweest: de bevolking is overal uiterst vriendelijk, maar ze moeten geen uniform aan hebben, want dan maakt er een soort dictatoriale machtswellust van hen meester en word je snauwend en met zeer norse blik bejegend. Dit geldt niet alleen voor echt officiële functionarissen als douane ambtenaren, beveiligingsbeambten en politieagenten, maar ook voor bankemployees, kaartjescontroleurs en treinpersoneel. En van deze geüniformeerde Chinezen lopen er nogal veel rond… Het lijkt alsof men hier aan goed doordachte en zeer uitgebreide werkverschaffing doet. Als je ergens een kaartje koopt wisselt het nog gemiddeld een keer of drie, vier van hand voordat je ergens naar binnen mag. De taken van het tussenliggende personeel zijn alles behalve duidelijk en variëren van het geven van een knipje, het afscheuren van een hoekje, het nogmaals bekijken en uiteindelijk deels weggooien van telkens hetzelfde kaartje. En alles uiteraard in uniform…

Het is overigens allemaal de moeite waard.

De bezienswaardigheden zijn stuk voor stuk spectaculair en imposant: de Chinese Muur, de Verboden Stad, het Tiananmen Plein en het Zomerpaleis in Beijing, de Li Rivier en omliggend gebergte in Guilin en Yangshuo, het Terracottaleger en de ommuurde stad in Xi’an, de Pearl River en de markt in Guangzhou en het weer totaal andere Hongkong. En dan heb ik het alleen nog maar over de bekende en beschreven attracties. Zeker zo aantrekkelijk is echter ook het vertoeven in dit land op zich: heerlijk (uiteraard alleen met stokjes!) eten in onooglijke restaurantjes of op een avondmarkt, fietsen door oude wijken van grote steden of langs de rijstvelden op het platteland, wandelen door parken, per ongeluk terechtkomen bij een bruiloft of op een straatfeest, kijken of meedoen met de ochtenddans of Tai Chi aan een rivieroever, ontroerd zijn elke keer als je een peuter ziet met een broek met een open achterkant (makkelijk en voordelig) en een heus oploopje veroorzaken omdat je een kennelijk te grote donatie (ca. € 0,10) aan een straatbandje geeft in een klein dorp…

Een van de meest komische voorvallen en tegelijkertijd ook zeer illustratief voor het cultuurverschil deed zich voor toen wij tijdens een fietstochtje op het platteland een lekke band kregen. Wij liepen naar het eerste de beste huisje terwijl wij grapten dat in iedere Chinees per definitie een fietsenmaker zou moeten schuilen. De man die naar buiten kwam begreep meteen ons probleem, gaf te kennen inderdaad bij machte te zijn onze band te plakken en liep vervolgens weer naar binnen om de benodigde spullen te pakken. In de tussentijd hadden wij de fiets op z’n kop gezet om het voor de man vast te vergemakkelijken. Toen hij terugkwam keek hij ons min of meer verontwaardigd aan alsof hij de grap van het omkeren van de fiets wat flauw vond en zette de fiets meteen weer gewoon recht om er direct in de voor ons westerlingen onmogelijk na te bootsen typisch Aziatische gehurkte houding naast te gaan zitten en de band te plakken.
En dit is dan nog maar de beperking van onze reis geweest, er is nog zoveel meer te zien, te doen en te ontdekken in dit onmetelijke land!

Irene van Berkum
Senior Account Manager Incentives and Grouptravel
Kuoni Travel Nederland

Wilt u ook China bezoeken?
Kuoni heeft een ruim aanbod aan reizen naar China.